સુભાષિતો:પ

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
  1. પડ્યો જગ-ખીણે તું માનવ-હીરો ભલે આજ હો,
    જરૂર તવ તેજથી દિવસ કો થશે ઊજળો

  2. પરને કાજે પંડને ખુવે, રામને ખોળે જે શિર દઈ સૂએ,
    એમની પાછળ એમને મૂએ, આભ ચૂએ ને ધરતી રૂએ.

  3. પરાગ જો અંતરમાં હશે તો, એ પાંગરીને કદી પુષ્પ ખીલશે,
    મનોરથો સ્વપ્ન મહીં હશે તો, સિદ્ધિરૂપે કાર્ય વિશે જ જન્મશે.

  4. પહેલો મૂર્ખ તે ઠેકે કૂવો, બીજો મૂર્ખ તે રમે જુવો;
    ત્રીજો મૂર્ખ તે બેન ઘેર ભાઈ, ચોથો મૂર્ખ તે ઘરજમાઈ.

  5. પાણીમાં પાષાણ, ભીંજે પણ ગળે નહિ,
    મૂરખ આગળ વાણ, રીઝે પણ બૂઝે નહિ.

  6. પીંપળ પાન ખરંતા, હસતી કુંપળિયાત,
    મુજ વીતી તુજ વીતશે ધીરી બાપુડિયાં.

  7. પુરુષાર્થી લલાટે જે રીતે પ્રસ્વેદ પાડે છે,
    ઘણા પ્રારબ્ધને જળ છાંટીને એમ જ જગાડે છે.

  8. પેખી ચલગત પારકી, અમથો અંતર બાળ,
    કરશે તે ફળ પામશે, તું તારું સંભાળ.

  9. પ્રસંગોપાત જીવનમાં હસી લઉં છું, રડી લઉં છું,
    અને આ જીવવા જેવું જીવન જાતે ઘડી લઉં છું.

  10. પ્રીતિ કહે : ‘ઘણું આપું છતાં પામું કશું ના હું.’
    કરુણા કહે : ‘આપું હું માત્ર, નવ કશું ચાહું.’