સુભાષિતો:વ

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
  1. વરીએ જોઈને જાત, મરતાં યે મૂકે નહિ,
    પડી પટોળે ભાત, ફાટે પણ ફીટે નહિ.

  2. વાપરતા આ વિશ્વમાં સહુ ધન ખૂટી જાય
    વિદ્યા વાપરતા વધે એ અચરજ કહેવાય

  3. વિપત પડે નવ વલખિએ વલખે વિપત નવ જાય
    વિપતે ઉદ્યમ કીજિયે ઉદ્યમ વિપતને ખાય

  4. વિદ્યા વપરાતી ભલી વહેતાં ભલા નવાણ
    અણછેડ્યાં મુરખ ભલા છેડ્યાં ભલા સુજાણ

  5. વૃદ્ધિથી હરખે નહિ, હાનિથી નહિ શોક,
    સમબુદ્ધિ જેની રહે, એવા વિરલા કોક

  6. વેર, વ્યસન, વૈભવ ને વ્યાજ,
    વ્હાલાં થઈ કરશે તારાજ.