આ તે શી માથાફોડ !/૩૬. વિનુ અને શાક

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
Padlock-red.svg
આ કૃતિ/પૃષ્ઠની ભૂલશુદ્ધિ પૂર્ણ થતા આ પૃષ્ઠના લેખનને સુરક્ષિત કરી દેવામાં આવ્યું છે. આ પૃષ્ઠ પર પ્રબંધક સિવાય અન્ય સભ્યો ફેરફાર કરી શકશે નહીં. જો આપ આમાં કોઈ સુધારો સૂચવવા માંગો તો ચર્ચાના પાના પર આપની ટિપ્પણી મૂકશો.
← ૩૫. ઐસા રખ્ખો આ તે શી માથાફોડ !
૩૬. વિનુ અને શાક
ગિજુભાઈ બધેકા
૩૭. એક પ્રસંગ →


"વિનુભાઈ ! આ શાક કેમ પડ્યું રહ્યું ?"

"બા, હવે નથી ભાવતું."

"પણ ખાઈ જાવ. કાંઈ પડતું મુકાય છે ?"

"ના બા, હવે નહિ ખવાય; ખૂબ ખાધું છે."

"ત્યારે પહેલેથી આટલું બધું ભાણામાં શું કામ લીધું ?"

"પણ પહેલેથી શી ખબર કે કેટલું ભાવશે ?"

"પણ શાક નાહકનું પડ્યું રહે એ કાંઈ ઠીક કહેવાય ?"

"તો હવેથી નહિ માગીએ."

બાપા કહે: "આપણે એમ કરીએ તો, કે પહેલેથી શાક થોડું જ પીરસવું ને પછી ખૂટે એમ આપતા જવું ?"

"તો તો બાપા, બહુ સારું. શાક કોઈ દિવસ પડ્યું જ ન રહે. ને તો નકામો બગાડ પણ ન થાય."

"વિનુ, શાક પડ્યું નહિ મુકાય ભા ! શાક બગડે ના ?"

"બા, પેટ ભરાઈ ગયું છે. હવે નહિ ભાવે."

"તે પડ્યું ન મુકાય, શાક બગડે ના ? થોડું પાણી ઓછું પીજે."

વિનુ ટગર ટગર જોઈ રહ્યો.

બા કહે: "ઘુવડ જેમ સામે શું જુએ છે ? એમ પડ્યું કેમ મુકાય ?"

વિનુ મૂંઝાતો બેઠો.

બાપા કહે: "મૂઢ જેવો બેઠો છે શું ? ખાવું છે કે નહિ ?"

વિનુની આંખમાં આંસું આવ્યાં.

"રોયા, કાંગામૂંડા કર્ય મા, કેમ, ખાવું છે કે નહિ ?"

વિનુએ શાક મોંમાં નાખ્યું; આંખો મીચી ગળે ઉતાર્યું. બીજી જ ક્ષણે 'ઓક,ઓક, ઓક !' ને રસોડામાં ઊલટી !

*