કલાપીનો કેકારવ/પ્રવૃત્ત થવા કહેતા મિત્રને

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
← પ્રિયા કવિતાને છેલ્લું આલિંગન કલાપીનો કેકારવ
પ્રવૃત્ત થવા કહેતા મિત્રને
કલાપી
પ્રેમ અને ધિક્કાર →


પ્રવૃત્ત થવા કહેતા મિત્રને

પ્રિય એ મુખ દૂર ગયું જ! સખે !
કયમ અર્જુન તીર ઉપાડી શકે ?
કર જે ધરતી ધણણાવી રહ્યો!
બસ કાયરથી જ લુટાઈ જતો !

મૂજ કાજ તને કંઈ દર્દ ! સખે !
દુઃખી હું સઘળું દુઃખ જોઈશ તે!
દુઃખી જોઈશ હું ! કદી રોઈશ હું !
કદી એ ઝરતું જલ લ્હોઈશ હું !

પણ ચેતનહીન કરે કર શું ?
સહુ ચેતન એ મુખ સાથ ! સખે !
શબ ના ઉઠશે ! કહીં એ ન સુધા !
ગત ચેતનની ગઈ દૂર દવા !

ઉરના દિલના દિલદાર સખે !
સુણી આ તુજ એ નયનો પીગળે !
પણ એ જ રહ્યું ! હરિએ નિરમ્યું !
સહજે જ્યમ દર્દ સહાય ! સખે !

૩૧-૧-૧૮૯૭