કલાપીનો કેકારવ/રુરુદિષા

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
← હસવા કહેતીને કલાપીનો કેકારવ
રુરુદિષા
કલાપી
ત્હારાં આંસુ →


રુરુદિષા

ઉભરાઈ જરા નયહો પલળે,
ઉરના શયને પણ દાઅ બળે;
નવ બાફ ઝરે, ઝરતો ન ઠરે હજુ
                   દર્દ મહીં દિલદાગ કળે.

નવ પૂર વહે મનને ગમતું,
જિગરે જળતો વિષનો વશમો દવ :
ખાક મહીં ધગતું મુજ આ શબ :
                    આ ઉર આ ઉરને દમતું !

૨૭-૩-૧૮૯૭