કુસુમમાળા/પ્રેમસિન્ધુ

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
Padlock-red.svg
આ કૃતિ/પૃષ્ઠની ભૂલશુદ્ધિ પૂર્ણ થતા આ પૃષ્ઠના લેખનને સુરક્ષિત કરી દેવામાં આવ્યું છે. આ પૃષ્ઠ પર પ્રબંધક સિવાય અન્ય સભ્યો ફેરફાર કરી શકશે નહીં. જો આપ આમાં કોઈ સુધારો સૂચવવા માંગો તો ચર્ચાના પાના પર આપની ટિપ્પણી મૂકશો.
← અસ્થિર અને સ્થિર પ્રેમ કુસુમમાળા
પ્રેમસિન્ધુ
નરસિંહરાવ દિવેટિયા
પ્રેમનાં સ્વરૂપ →


રોળાવૃત્ત


ગગડે જ્યહાં ગ્રહગોળ, અને આ તારાટોળું
વેર્યું ફેંકી જ્યહાં, હેવું આ વ્યોમ પહોળું
ફેલાઈ ચૉપાસ, હાસ ગમ્ભીરું કરતું,
આલિંગન સુવિશાળ ભૂમિને ભાવે ભરતું. ૧

પણ વળી એ વ્યોમને, લઈ ગ્રહગોળ સકળને,
લઈ તારા સહુ સંગ, લઈ આ ભૂમંડળને,
આ સઘળું બ્રહ્માણ્ડ અનન્ત અગાધ દીસે જે,
ત્હને મ્હોટો પ્રેમસિન્ધુ આલિઙ્ગ લે છે. ૨

એ સિન્ધુ તો અનન્ત રહ્યો ઉપકણ્ઠ વિના એ,
નિત્યે ગતિ ગમ્ભીર ધરી ચૉગમ ફેલાએ;
નહિ કો વસ્તુ અહિં જેહ હેમાં ન સમાતી,
હેમાં ન્હાની પ્રેમનદીઓ ડૂબી જાતી. ૩

વ્હાલી ! જે તુજ પ્રેમસરિત મીઠી ને ધીરી
વ્હેતી નિર્મળ જળે લહરિ લઈ ઝીણી ઝીણી,
ત્હેને કાંઠો ખરો-રખે રીસાતી મીઠી !-
પણ મ્હેં તે સિન્ધુમાં સરિત એ વ્હેતી દીઠી. ૪
-૦-