રસિકવલ્લભ/પદ-૧૦૨

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
Padlock-red.svg
આ કૃતિ/પૃષ્ઠની ભૂલશુદ્ધિ પૂર્ણ થતા આ પૃષ્ઠના લેખનને સુરક્ષિત કરી દેવામાં આવ્યું છે. આ પૃષ્ઠ પર પ્રબંધક સિવાય અન્ય સભ્યો ફેરફાર કરી શકશે નહીં. જો આપ આમાં કોઈ સુધારો સૂચવવા માંગો તો ચર્ચાના પાના પર આપની ટિપ્પણી મૂકશો.
← પદ-૧૦૧ રસિકવલ્લભ
પદ-૧૦૨
દયારામ
પદ-૧૦૩ →


પદ ૧૦૨ જું

<poem>

વણ સમજ્યા ને સંશય થાયજી, હરિગુણ અચલિત ક્યમ ગવાયજી; દેહાધ્યાસ સૌ ક્યમ કરી છૂટેજી ? બાધ કરે ત્યાં ત્યાં તો ત્રૂટેજી ? ૧

પણ છે સમજણ એની બીજીજી, સુણ કહું જેથી રીઝે શ્રીજીજી. પ્રભુ કરે છે સહુ મુજ રૂડુંજી, કદાપિ ન કરે નિજ જનકુડુંજી. ૨

ઢાળ

પ્રભુ જે કરે છે તે સારા માટે છે

કુડું કદિક ભાસે તુરત ધ્રુવ તેમાં પણ હિત હોય; સુખ ગુપ્ત જ્યમ પિતુ દુઃખદ શિક્ષા, શિશુ ન સમજે કોય. ૩

એમ વિચારી મન શુદ્ધ માને, ભલુ વચને ગાય; કદિ દોષ નાવે તે અચલ ગુણ ગાન હરિ કહેવાય. ૪

સમજણ એ વિધિ રાખતાં, શ્રીકૃષ્ણ થાય પ્રસન્ન; તે સમય અવળું સર્વ સવળું, થાય વેદ વચન. ૫

પ્રભુનું સર્વ સામર્થ્ય

અરિ મિત્ર હોય, વિષ પથ્ય, અધર્મ સહુ ધર્મ થઈ જાય; દુઃખ થવાનું તે મટાડે, સુખ ના થવાનું થાય. ૬

શ્રીકૃષ્ણ ઈશ્વર પૂર્ણ નહિ વશ, યજ્ઞ, તપ શ્રુતિ મંત્ર; "કર્તુમ્‌ , અકર્તુમ્‌ , અન્યથાકર્તુમ્" સમર્થ સ્વતંત્ર. ૭

ઉદાહરણ ઇતિહાસ ત્રણે સુણ કહું લઘુ ગીત; જન દયાપ્રીતમ કૃષ્ણ બલ, અકથિત અતિ અકળિત. ૮

(પૂર્ણ)