રસિકવલ્લભ/પદ-૧૪

વિકિસ્રોતમાંથી
દિશાશોધન પર જાઓ શોધ પર જાઓ
આ કૃતિ/પાનું હમણાં જ અહીં લાવ્યા છીએ અને તેની ભૂલશુદ્ધિ (પ્રૂફ રીડીંગ) બાકી છે. જો તેમાં કોઈ ભૂલો જણાય તો ક્ષમા કરશો, થોડા સમયમાં આનું શુદ્ધિકરણ કરીને તેને આખરી ઓપ આપી દેવામાં આવશે.
← પદ-૧૩ રસિકવલ્લભ
પદ-૧૪
દયારામ
પદ-૧૫ →


<poem>

પદ ૧૪ મું બ્રહ્મની સર્વશાક્ત્મતા

જેહને નામે શુચિ ગણ રાયજી, જેહના જપથી આદ્ય પૂજાયજી; જેહના ભયથી સૂર્ય ભમે છે જી, હરિ મુકાવે સહુ દમે છે જી. ૧ શશિ અર્કાગ્નિ તેજ જેહનુંજી, તે ક્યમ પામે સમપણું તેહનુંજી; જેહની મરજીસમ સહુ ચાલેજી, અધિકું ઓછું પત્ર ન હાલેજી. ૨

ઢાળ

હાલે ન દલ ઓછું અધિક, તો બીજું કાંઈ ક્યમ થાય ? છે વાયુ બળિયો અતિ ઘણો, પણ રુચિ પ્રમાણે વાય. ૩

જઠરાગ્નિ બાળે આહાર માત્ર ન દહે ક્યમ પળ ચર્મ; પણ થરથરે તે થકી બાકી, સહુ દહ્યાનો ધર્મ. ૪

જળ અડ્યે અગ્નિ ના બચે, છે સદા સઘળે રીત્ય; દધિ દુઃખદ વડવાનલ ન બુજવી, શકે જે પ્રભુ ભિત્ય. ૫

મરનાર બે એક ગ્રહ તુરત ઈક એક પછી પલ પાંચ; સંગે જવાય ના લેઈ ઉભય તે મહાપુરુષની આંચ. ૬

જે સમય ધનવૃષ્ટિ જ્યહાં, જેટલી હરિરુચિ હોય; તે પ્રમાણે સુરપતિ કરે, ન કરે ક્દા તો રોય. ૭

સહુ જગતને ભય કાળનો, કાળને ભય ભગવંત; જન દયાપ્રીતમ તે જ નિર્ભય, એક બીજા સંત. ૮

(પૂર્ણ)