રસિકવલ્લભ/પદ-૨૩

વિકિસ્રોતમાંથી
દિશાશોધન પર જાઓ શોધ પર જાઓ
Padlock-red.svg
આ કૃતિ/પૃષ્ઠની ભૂલશુદ્ધિ પૂર્ણ થતા આ પૃષ્ઠના લેખનને સુરક્ષિત કરી દેવામાં આવ્યું છે. આ પૃષ્ઠ પર પ્રબંધક સિવાય અન્ય સભ્યો ફેરફાર કરી શકશે નહીં. જો આપ આમાં કોઈ સુધારો સૂચવવા માંગો તો ચર્ચાના પાના પર આપની ટિપ્પણી મૂકશો.
← પદ-૨૨ રસિકવલ્લભ
પદ-૨૩
દયારામ
પદ-૨૪ →


<poem>

પદ ૨૩ મું

અન્યાશ્રયની નિંદા

સઘળે સરખી પ્રીત ન સારીજી, ટેકની ભક્તિ પ્રભુ અતિપ્યારીજી; અળગા અન્યાશ્રિત ભગવંતજી, વ્યભિચારિણીથી પ્રેમ ન કાંતજી. ૧ પતિવ્રતા જો ઉત્તમ હોયજી, પતિ પુરુષોત્તમ ત્યાં ચિત્તપ્રોયજી; વણ સમજે અન્યાશ્રય જનમાંજી, તે પણ ખટક હરિના મનમાંજી. ૨

ઢાળ મન ખટક જ્યમ રાજ નેત્રમાં વણ નીળકે નહિ ચેન; ત્યાં અન્યાશ્રય વણ છોડવે, નહિ જંપ પંકજનેન. ૩ પશુપતાકા અસ્ત્રઆદિક અન્યાશ્રય હતો અર્જુન: બ્રહ્માસ્ત્રદ્વારા મુકાવ્યો, હરી જાણિને નિજ જન. ૪ વળી આશરો અર્કનો, અક્ષયપાત્ર દ્રૌપદ્યાદિ; તે દુર્વાસા પ્રેરી મૂકાવ્યો, કૃષ્ણ શુચિ રતિ સ્વાદિ. ૫ અંબરીષને અભયાતણો, આશ્રય લખ્યો અખિલેશ; તે પણ ટળાવ્યો મોકલી, મણિ દ્વાદશી વ્યપદેશ. ૬ વળી એજ વ્રતનો આશરો, નંદને દીઠો નાથ; પ્રેરી વરુણ ચરણ બંધાવ્યા, વળિ લાવ્યા ગૃહિ હરિ હાથ. ૭ વળી અંબિકા યાત્રા ગય, ત્યહાં ગળ્યા અજગર નંદ; ફરી દયા પ્રીતમ છોડવ્યા તાવ સમજ્યા સહુ સુર મંદ. ૮

(પૂર્ણ)