રસિકવલ્લભ/પદ-૩૮

વિકિસ્રોતમાંથી
દિશાશોધન પર જાઓ શોધ પર જાઓ
Padlock-red.svg
આ કૃતિ/પૃષ્ઠની ભૂલશુદ્ધિ પૂર્ણ થતા આ પૃષ્ઠના લેખનને સુરક્ષિત કરી દેવામાં આવ્યું છે. આ પૃષ્ઠ પર પ્રબંધક સિવાય અન્ય સભ્યો ફેરફાર કરી શકશે નહીં. જો આપ આમાં કોઈ સુધારો સૂચવવા માંગો તો ચર્ચાના પાના પર આપની ટિપ્પણી મૂકશો.
← પદ-૩૭ રસિકવલ્લભ
પદ-૩૮
દયારામ
પદ-૩૯ →


<poem>

પદ ૩૮ મું

ગુરુએ તેનું કરેલું ખંડન એમ સુણી આચારજ બોલ્યાજી, જુઠી જુગતી દેખી ડોલ્યાજી; અતિ જ્ઞાનની શિષ્ય વખાણ્યોજી, ગુરુ અણું અજ્ઞાની પ્રમાણ્યોજી. ૧

ગુરૂને ન ઠર્યું પૂર્ણ જ્ઞાનજી, ભેદ દૃષ્ટિમાં ઉભય સમાનજી; એકજ બ્રહ્મ હું છું સહુ ઠામેજી, મુજવણ વસ્તુ અવર નહિ નાંમેજી. ૨

ઢાળ નામે ન વરતું અવર એહવું, જ્ઞાન હોય જ જેહને, હે શિષ્ય પૂર્ણ જ્ઞાની, તાહરે મતે કહે છે તેહને, ૩

જ્યહાં લગી અંતરમાં રહ્યો અજ્ઞાન કેરો લેશ; ત્યહાં લગી તુંજ વિચાર, છે શું ગુરુ માંહે વિશેષ. ૪

ગુરુ શિષ્ય બન્ને બરાબર, જ્યહાં લગણ દૃષ્ટિભેદ; વણ જ્ઞાન તુજને ઉપજે, સત્ય વચને ખેદ. ૫

શિષ્યની પુનઃ શંકા સુણી શિષ્ય બોલ્યો પ્રભો, કેમ સમતા ઉભયને આપી? ગુરુ બ્રહ્મ જીવનો ભેદ તો, જાણતાં છે નહિ કદાપિ, ૬

અજ્ઞાન ગાઢું શિષ્યને, આપથી બીજો દેખે; નિરરૂપ નિર્ગુણ બ્રહ્મ તે છું, હુંજ એહવું લેખે. ૭

સ્વપ્ને ન દૃષ્ટિ અવર ગુરુ શિષ્યને મહા અજ્ઞાન; ગુરુ દયાપ્રીતમરૂપ તે, ક્યમ હોય શિષ્ય સમાન? ૮ -૦-