રસિકવલ્લભ/પદ-૭૨

વિકિસ્રોતમાંથી
દિશાશોધન પર જાઓ શોધ પર જાઓ
Padlock-red.svg
આ કૃતિ/પૃષ્ઠની ભૂલશુદ્ધિ પૂર્ણ થતા આ પૃષ્ઠના લેખનને સુરક્ષિત કરી દેવામાં આવ્યું છે. આ પૃષ્ઠ પર પ્રબંધક સિવાય અન્ય સભ્યો ફેરફાર કરી શકશે નહીં. જો આપ આમાં કોઈ સુધારો સૂચવવા માંગો તો ચર્ચાના પાના પર આપની ટિપ્પણી મૂકશો.
← રસિકવલ્લભ/પદ-૭૧ રસિકવલ્લભ
પદ-૭૨
દયારામ
રસિકવલ્લભ/પદ-૭૩ →


<poem>પદ ૭૨મું

ગજસગ્રાહ ને ગીધ ખગજાતિજી, વ્યાધ વળી કુબ્જા જગખ્યાતિજી; યજ્ઞ પત્નીનો સહુ વ્રજગોપીજી, ભક્તમણી સત્સંગે ઓપીજી. ૧ પ્રકટ્યો ઇત્યાદિક હરિ રંગજી, પ્રભુ પામ્યા કેવળ સત્સંગજી; સંગ સંતનો વ્યર્થ ન જાયજી, અલ્પમાત્ર પણ અતિ ફળદાયજી. ૨

ઢાળ

ફળ અતિ સહજ સત્સંગથી, તરિયો અજામિલ પાપી; સુત નામ નારાયણ ધરાવી, ભુક્તિ મુક્તિ આપી. ૩ પવન વિથી ઉદક અતિ અશુચિ, જહાં મળ્યું જઇ જળગંગ; ગંગા થયું તે સહજ સહજ, જો બલ મહદ્ પ્રસંગ. ૪

સત્સંગના ફળ આગળ સ્વર્ગસુખ તથા મોક્ષની તુચ્છતા

હરિ સંગી સંગ સમાન લવ, સુખ નાક નહિ નિર્વાણ; તો મૃત્યુલોકનું મૃષા સુખ તે, કરે કથન કોણ ? ૫ સુર્દ્રુમ હરે દરિદ્રતા, શશિ તાપ, ગંગા પાપ; તે ત્રણે સાધુસંગ સદ્ય, હરેજ અતુલ પ્રતાપ. ૬

વૈષ્ણવની વૃક્ષ સાથે સરખામણી

હોય વૈષ્ણવ વૃક્ષ સમાન, ગુણ, પરસુખ કરે, નહિ કલેશ, નખશિખ લાગી પરમાર્થ સહુ, સ્વાર્થ નહિ લવલેશ. ૭ વણ વાંક દે દુષ્ટ મારે દુર્વચન ઉર બાણ; રતવી દયાપ્રીતમ કૃષ્ણ માગે, તેનું પણ કલ્યાણ. ૮ -૦-