રાષ્ટ્રિકા/થંભી જા રે માત !

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
Padlock-red.svg
આ કૃતિ/પૃષ્ઠની ભૂલશુદ્ધિ પૂર્ણ થતા આ પૃષ્ઠના લેખનને સુરક્ષિત કરી દેવામાં આવ્યું છે. આ પૃષ્ઠ પર પ્રબંધક સિવાય અન્ય સભ્યો ફેરફાર કરી શકશે નહીં. જો આપ આમાં કોઈ સુધારો સૂચવવા માંગો તો ચર્ચાના પાના પર આપની ટિપ્પણી મૂકશો.
← માની હાક રાષ્ટ્રિકા
થંભી જા રે માત !
અરદેશર ખબરદાર
દેવાસુર સંગ્રામ →
* લાવણી[૧] *


થંભી જા રે માત ! ઘડીભર થંભી જા રે માત !
એ આ તારાં બેટાબેટી આવે ઝંઝાવાત !
ઘડીભર થંભી જા રે માત ! -

ભરઆકાશે ઘંટા વાગે, ભરે પવન નવતાન :
ભરસાગર મોજાં ઊછળી દે વીરોને આહ્‌વાન !
ધગધગ હૈયે આગ બળે રે !
રગરગ રક્ત ધસી ઊછળે રે !
ડગડગ ભરતાં યુગ ઊકળે રે !
હાકલ તારી સુણતાં, માતા ! કોની રહે હજી રાત ?
ઘડીભર થંભી જા રે માત ! ૧

નસંતાન તું નથી રે માતા ! ક્રોડો તુજ સંતાન :
એક એક છે વીર પ્રખર એ, જ્યાં ઊઘડે ઉરભાન ;
ધસમસતાં ચોપાસ ધસે રે !
દસદિશ રેલે વીર રસે રે !
પળપળ મુક્તિ થકી તલસે રે !
રણડંકા વાગ્યા તુજ, માતા ! પડી રહે કોણ પછાત ?
ઘડીભર થંભી જા રે માત ! ૨

ફાટે આભ, દિશા ડોલે, ને સાગર ડૂબે ભોમ :
રોમરોમમાં ભાલા ભોંકે ભર‌અંધારે વ્યોમ :
લયના હાહાકાર ઊઠે રે !
ભયના કિલ્લા કોટ તૂટે રે !
જયના રણલલકાર છૂટે રે :
સર્વ સમર્પણ તુજને, માતા ! તુંથી જ સર્વ મિરાત !
ઘડીભર થંભી જા રે માત ! ૩

શસ્ત્ર અસ્ત્ર સૌ ફેંકી દીધાં, લીધાં નવવ્રત આજ :
કેવડિયાશી બાણપથારી લઈએ સૌ તુજ કાજ !
દૃગ દૃગમાં નવશૌર્ય ઝરે રે !
ઝગઝગતાં તુજ ભાવિ તરે રે !
ટગટગ જગ રહે જોઇ અરે રે !
ઊઘડ્યાં આત્મપ્રભાત હવે, મા ! કેમ રંક તુજ જાત ?
તુજ સંતાન સજાત ઘૂમે, મા ! થા નવખંડ વિખ્યાત !
ઘડીભર થંભી જા રે માત ! ૪

  1. તા. ૪-૯-૩૦.
-૦-